[EINT] Prolgue

posted on 14 Aug 2014 22:51 by ritz2nd
เอ็นทรี่นี้เปนส่วนหนึ่งของ
 
 
Prologue
 

“เฮ้อ...ชิบหายแล้วล่ะ”

ชายหนุ่มผมดำใส่แว่นหนาเตอะยืนถอนหายใจอยู่หน้าธนาคารป้ายสีเขียวแห่งหนึ่ง ในมือของเขาคือสมุดบัญชีเงินฝากที่แสดงตัวเลขยอดเงินคงเหลือไว้เพียงแค่เลข3หลักเท่านั้น

“ทำไงดีล่ะทีนี้ อีกตั้ง3เดือนกว่าจะเปิดเทอม...”

บัลลังค์ เมฆามึน หรือ บัล นักศึกษาปี3 คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านดินแดงที่มีไอแพดไว้บังแดด กำลังตกที่นั่งลำบาก เนื่องจากเงินเก็บของเขานั้นร่อยหรอเสียเหลือเกิน อีกทั้งช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมยาวเป็นพิเศษ ทำให้ทางบ้านไม่ส่งเงินมาให้ หรือในอีกมุมหนึ่ง บัลเบิกเงินทางบ้านล่วงหน้าสำหรับกินใช้ช่วงปิดเทอมไปแล้ว

เขาถอนหายใจอีกรอบ ก่อนจะแวะเข้าร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยก่อนจะกดเติมน้ำร้อนในร้านแล้วหิ้วมันกลับขึ้นห้องพักของหอไป

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ความจริงแล้วเงินเก็บรวมถึงเงินที่ทางบ้านส่งให้ใช้ช่วงปิดเทอมก็คงจะพอให้บัลใช้ชีวิตได้ตลอดช่วงปิดเทอม ถ้าบัลไม่หน้ามืดตามัวไปสั่งฟิกเกอร์และพวกสินค้าอนิเมมากมายจนลืมดูเงินในบัญชีตัวเองไปเสียก่อน

เมื่อบัลเดินเข้าห้องของตัวเอง เขาก็จัดการเปิดโน๊ตบุ๊คของตัวเอง หน้าจอเดสท๊อปที่เป็นรูปสาวๆไอดอล 9 คนจากอนิเมชื่อดัง ไม่ช่วยทำให้จิตใจของบัลชุ่มชื่นขึ้นจากการที่กำลังจะต้องกินแกลบเลยแม้แต่น้อย

“หรือจะต้องขายพวกฟิกเกอร์ทิ้งเหรอ”

บนโต๊ะที่ติดผนังห้องรวมถึงที่หัวเตียงนอน มีฟิกเกอร์สาวๆไอด้อลจากอนิเมเรื่องเดียวกันวางเรียงรายอยู่ ถึงแม้จะมีไม่มากแต่รวมมูลค่าทั้งราคาและมูลค่าทางจิตใจแล้ว เขาหวงซะยิ่งกว่าอะไรเสียอีก

บัลเปิดเว็บเบราเซอร์ขึ้นมาก่อนจะเข้าเว็บที่เอาไว้ตามข่าวสารการ์ตูนเป็นประจำ เขาคิดว่าการ์ตูนทำให้เขาได้ใช้ภาษาญี่ปุ่นได้บ่อยขึ้น ซึ่งนั่นมันได้ผลจริงๆ แต่มันก็ทำให้เขาเสียเงินไปกับเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน

ภาพข่าวการ์ตูนต่างๆบนหน้าเว็บไซต์ถูกอ่านอย่างผ่านๆ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อืดเพราะเกินเวลาสามนาทีถูกตัดขึ้นมาโซ้ยกิน ย่างเงียบๆ ในหัวสมองของบัลนั้นมีแต่เรื่องที่ว่าเขาจะหาเงินเพิ่มยังไงโดยไม่ต้องขายเหล่าฟิกเกอร์สุดที่รักไป ก่อนจะเปลี่ยนเว็บไปเข้าเป็นเว็บบอร์ดของเครื่องเล่นเกมพกพาชื่อดังนามว่า 3DS

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

นอกจากบัลจะชอบการ์ตูนแล้ว การเล่นเกมก็เป็นอีกอย่างที่ชอบด้วย ถึงเขาจะเล่นเกมแบบชนิดที่เรียกว่าอยากเล่นเกมไหนก็เล่นแต่บัลติดเกมที่อยู่ใน3DSอย่างมาก เขายอมอดข้าวเป็นเวลาถึง1อาทิตย์เพื่อซื้อเครื่องเล่นเกมพกพาตัวนี้ เขาเข้าไปในหมวดของเกมPokemonก่อนจะเริ่มไล่หากระทู้ที่น่าสนใจ จนกระทั่งไปเจอกระทู้ที่ขอแลก FC หรือ เฟรนโค้ดเพื่อใช้ในการแลกเปลี่ยนมอนสเตอร์ในเกม และเข้าซาฟารีโซนซึ่งก็คือโซนจับมอนสเตอร์ของคนที่แลกFCได้

“อยากได้น้ำแข็งเหรอ ของเรามันน้ำแข็งพอดีนี่หว่า”

บัลพูดพึมพำเบาๆ ก่อนจะกดเข้าไปดูและรีบติดต่อไปเพื่อขอแลกFCทันที หัวสมองของบัลลืมเรื่องที่ตัวเองกำลังจะกินแกลบไปชั่วคราว  ทันทีที่บัลพิมพ์ข้อความไปหา อีกฝั่งที่ตั้งกระทู้ขอแลกFCก็ตอบกลับมาทันทีด้วยเลขFCพร้อมกับแนะนำตัวเองว่าชื่อหนุ่ม...

“จะบอกมาชื่อมาทำไมกันนะ...”

บัลลุกไปหยิบเครื่องเล่นเกมพกพาของเขาก่อนจะเปิดเครื่องและจิ้มเลขFCลงไป  และในพริบตาข้อความในเครื่องก็บอกว่าอีกฝั่งใส่FCของเขาไปแล้วเช่นกัน  ไม่รอช้าเขารีบเข้าเกมเพื่อบังคับตัวละครให้ตรงไปยังซาฟารีโซนของคนที่เขาพึ่งแลกโค้ดมาทันที

.......แต่เข้าได้เพียงแค่10นาที เขาก็ปิดเกมทันที

“ทำไมมีแต่มอนห่วยๆฟระ!!”   บัลบ่นเสียงดังก่อนจะกลับไปมองจอคอมแล้วเข้าเว็บไซท์ไปอย่างเรื่อยเปื่อย โดยที่หัวสมองกลับไปคิดเรื่องจะหาเงินเพิ่มอย่างไรดี..

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 แต่เหมือนเป็นเรื่องบังเอิญ สายตาของบัลก็ไปสะดุดกับแบนเนอร์โฆษณาข้างๆเว็บไซท์หนึ่งที่มีข้อคความเขียนไว้ว่า “ไม่ใช่งานสแปม ไม่ใช่งานลูกโซ่ รายได้ดี ทำด้วยตัวเองได้! สนใจติดต่อ...” ตามด้วยเบอร์โทรศัพท์10หลักที่ดูยังไงก็เป็นเบอร์มือถือของใครซักคน

บัลคิดหนัก...ตามปกติเขานั้นแสนจะเกลียดพวกโฆษณาที่อวดอ้างว่ารายได้ดีแต่จริงๆแล้วเป็นงานประเภทขายตรงหรือหาลูกโซ่ แต่ในสภาพกำลังจะกินแกลบในตอนนี้ แถมยังต้องมีค่าใช้จ่ายอีกมากมายตามมา ทำให้บัลตัดสินใจคว้ามือถือมากดเบอร์โทรศัพท์ตามที่เห็น

“ตื้ด....สวัสดีครับ ผมไวพจน์ พูดอยู่ครับ”

น้ำเสียงของปลายสายนั้นเป็นผู้ชายท่าทางยังหนุ่ม น้ำเสียงรื่นเริงของเขาทำให้บัลเริ่มหวั่นใจเล็กน้อย

“เอ่อ สวัสดีครับ..ผมเห็นแบนเนอร์รับสมัครง..”

“โอ้! นี่มันเยี่ยมไปเลย! คุณสนใจจะมาทำงานกับเราสินะครับ!”

ยังไม่ทันที่บัลจะพูดจบ อีกฝั่งก็รีบพูดสวนขึ้นมาจนบัลตกใจไปวูบหนึ่ง

“เดี๋ยวๆ เดี๋ยวสิครับ ที่ผมไปเจอมาในเว็บมันไม่ได้บอกเลยนะครับว่ามันคืองานอะไรน่ะ!”

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกครับ! งานของเราเป็นงานง่ายๆ ไม่ใช่งานแสปม ไม่ใช่งานหาลูกโซ่ แค่คุณตอบรับเท่านั้นเอง!”

“มันฟังดูไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่เลยครับ....”

“อ้าวแล้วกัน ผมก็นึกว่าคุณกำลังอยู่ในช่วงภาวะขาดแคลนเงินเสียอีกนะครับ..”

....บัลเงียบไปซักพัก คำพูดปลายสายมันแทงใจดำเขาเต็มๆ

“..ขอรายละเอียดงานหน่อยครับ”

“ เราคือบริษัท Gyre คุณคงรู้จักใช่ไหมครับ? ตอนนี้บริษัทของเรากำลังต้องการผู้ร่วมทดสอบโปรเจคใหม่ของเราน่ะครับ กำลังต้องการด่วนเลย”

“โปรเจคใหม่...เกี่ยวกับเรื่องออกกำลังกายรึเปล่าครับ..” บัลนึกไปถึงภาพโฆษณาเครื่องออกกำลังกายรวมถึงฟิตเนสของบริษัท Gyre ที่เคยเห็น  ตัวเขาที่วันๆเอาแต่ขลุกอยู่แต่ในห้องย่อมไม่ถูกกับการออกกำลังแน่นอน

“ฮะๆ ถึงบริษัท Gyre จะเป็นบริษัทขายอุปกรณ์ออกกำลังกายก็จริง แต่โปรเจคที่กำลังจะทำจากนี้ไม่ใช่เรื่องพวกนั้นหรอกครับ เป็นงานง่ายๆที่ใครก็ทำได้ “

“ แล้วงานง่ายๆที่ว่ามันอะไรกันล่ะครับ”

“ คุณก็แค่เข้ามาร่วมทดลองอุปกรณ์ของเราเท่านั้นเองครับ พอการทดลองจบคุณก็รับเงินไปได้เลย ง่ายไหมล่ะครับ!”

“.......แค่นี้จริงๆเหรอครับ?”  บัลยังคงมึนงงว่ามันจะเอาไปทดลองอะไรกัน

“แน่นอนครับ! ถ้าคุณสนใจละก็ ผมรบกวนขอเมล์ของคุณเพื่อส่งรายละเอียดเพิ่มเติม เพื่อให้คุณส่ง resume กลับมาทีบริษัทจากนั้นเราจะติดต่อนัดวันสัมภาษณ์อีกทีนะครับ!”

ถึงบัลจะงงๆไปไม่น้อย แต่เขาก็บอกอีเมลของเขาเอง ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดขอบคุณอย่างยินดีแล้ววางสายไป บัลวางมือถือลงก่อนจะจัดการบะหมี่ถ้วยที่เหลือต่อ  ไม่นานนักเมลจากบริษัทก็ถูกส่งมา เนื้อหาของมันคือรายละเอียดงานที่เหมือนกับสิ่งไวพจน์บอก และข้อมูลresume ที่จะต้องกรอกและส่งกลับไปที่บริษัท

บัลกวาดตาอ่านรายละเอียดที่บริษัทส่งมา ก่อนจะเปิดโปรแกรมไมโครซอฟเวิร์ดขึ้นมาแล้วเริ่มพิมพ์ประวัติตัวเอง ในหัวสมองก็ยังคงคิดอยู่ว่างานบ้าอะไรกันแน่ และยังคงคิดจนกระทั่งกดเซฟไฟล์และแนบมันไปกับเมลที่จะส่งกลับไปที่บริษัท

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

                ช่วงสายของวันรุ่งขึ้นมือถือของบัลก็ส่งเสียงเรียกเข้าดังเป็นเพลงอนิเมไอด้อลชื่อดัง บัลที่กำลังนอนหลับอย่างสบายสะดุ้งตื่นขึ้นมากดรับสายด้วยสภาพที่ขี้ตายังเต็มตาไปหมด

“สวัสดีค่ะ คุณบัลลังค์  บริษัท Gyre ของเราได้รับresumeที่คุณส่งมาแล้วค่ะ ทางเราขอนัดสัมภาษณ์คุณที่บริษัท...”

เสียงปลายสายคราวนี้เป็นเสียงของผู้หญิงท่าทางวัยกลางคน บัลที่พึ่งตื่นมาหมาดๆได้แต่พูดตอบรับว่า ครับ ครับ ตลอดการคุยทางโทรศัพท์ แต่เขาก็พอจับใจความได้ว่าเขาต้องไปที่บริษัทซึ่งอยู่แถวสีลมในวันพรุ่งนี้ตอน10โมงเช้า เพื่อสัมภาษณ์งาน เขาคิดว่ามันออกจะเช้าไปเสียหน่อยเพราะคืนนี้เขากะจะโต้รุ่งเล่นเกมPokemonเสียหน่อย...

และตลอดวันนี้บัลก็ยังใช้ชีวิตอยุ่ในห้องตามปกติต่อไป ด้วยใจที่คิดว่างานพิเศษนี้มันจะให้เงินเขามากแค่ไหนกัน

 

                เช้าวันสัมภาษณ์งาน บัลตื่นเลทกว่าที่ตั้งใจเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่สายมาก เขาล้างหน้าอาบน้ำก่อนจะหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ดูสุภาพมาใส่..เขาไม่ควรใส่เสื้อลายการ์ตูนอย่างที่เขาชอบใส่เพราะมันคงดูตลกเกินไปถ้าจะไปสัมภาษณ์งานด้วยชุดนั้น เขาเปิดแผนที่ของบริษัทเพื่อเช็คว่ามันอยู่ตรงไหนก่อนจะนึกในใจว่าโชคดีที่บัตรรถไฟฟ้าBTSของเขายังเหลือรอบเที่ยวในบัตรอยู่ ก่อนจะปิดคอมคว้ากระเป๋าตังค์และมือถือก่อนจะออกจากห้องลงไปซื้อขนมปังที่ร้านสะดวกกินเป็นมื้อเช้าแล้วยืนรอรถที่จะไปBTSเพื่อนั่งไปลงสถานีศาลาแดง ไปสู่บริษัท Gyre

ที่ๆเขากำลังจะเข้าไปสัมภาษณ์ เพื่องานพิศษและเงินที่จะทำให้เขามีชีวิตรอดในช่วงปิดเทอม

-----------------------------------------------------------------------------------------------------


Comment

Comment:

Tweet

ย่างเงียบๆ เป็น อย่างเงียบๆ
มีการกล่าวถึงเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องมากเกินไป โดยรวมแล้วโอเคค่ะ 
ได้รับ 150 คะแนน

#2 By Exteen Intersomnia on 2014-08-24 20:43

/มองนุ้งบัลผู้ด่าซาฟารีของพี่ /แต่มันก็กากจริง /แต่ไม่ใ่ความผิดตูนี่ก็มันสุ่ม /พี่หนุ่มเซ้ด

#1 By Wolf.G on 2014-08-23 01:31